Ludzie cały czas przenoszą domy, zmieniają miejsca pracy i nawiązują nowe relacje – a jednak większość z nas wciąż doświadcza nici wewnętrznej ciągłości, ciągłego poczucia miłości, które wykracza poza różne rozdziały naszego życia. Rzeczywiście istnieją dowody, że stabilne, stałe poczucie własnej tożsamości i tożsamości jest ważne dla dobrego samopoczucia psychicznego. Jednak wątek ten może pęknąć, prowadząc do nieprzyjemnego rozłączenia między tym, kim czujemy się dzisiaj, a osobą, o której wierzymy, że kiedyś – stanem, który psychologowie ostatnio nazwali „wykolejeniem”.
Teraz nowy artykuł w czasopiśmie Clinical Psychological Science autor: Kaylin Ratner z Cornell University bada możliwość, że wykolejenie zarówno wywołuje depresję, jak i jest jej konsekwencją. W końcu ludzie z depresją często zmagają się z motywacją, tracąc wolę dążenia do celów, które wcześniej były im bliskie. Często też wycofują się ze swoich relacji i ról społecznych. Wszystkie te zmiany mogą wywołać uczucie wykolejenia. A może przede wszystkim wykolejenie, a wewnętrzna dezorientacja pozostawia osobę podatną na depresję.
Co zaskakujące, pytania te były dotychczas mało badane. „Nominujemy wykolejenie jako nową cechę depresyjnego krajobrazu i podkreślamy potrzebę większej empirycznej i praktycznej uwagi na skrzyżowaniu zdrowia psychicznego i rozwoju człowieka”, pisze Ratner i jej zespół.
Naukowcy zrekrutowali prawie tysiąc studentów studiów licencjackich i poprosili ich o czterokrotne wykonanie pomiarów depresji i wykolejenia w ciągu roku akademickiego. Niedawno opracowany 10-punktowy środek wykolejenia opierał się na zgodzie uczniów lub nie z oświadczeniami typu „Moje życie od dawna zmierzało w tym samym kierunku” i „Nie spodziewałem się, że stanę się tym, kim obecnie jestem . ”
Zespół stwierdził, że wyniki uczniów w zakresie depresji i wykolejenia były względnie stabilne przez cały rok. Ponadto objawy wykolejenia i depresji uczniów korelowały w każdym punkcie czasowym pomiaru, co oznacza, że może istnieć związek między nimi. Pod względem przyczyny i skutku oraz, jak wcześniej przewidywali naukowcy, wyższe wyniki depresji we wcześniejszym punkcie czasowym miały tendencję do późniejszego wzrostu wyników wykolejenia. Jednak w tym, co opisali jako „ciekawe odkrycie”, wyższe wyniki wykolejenia na początku roku faktycznie zwiastowały odmawiać czyimś propozycjom w objawach depresji w późniejszym roku.
Ratner i jej zespół proponują kilka wyjaśnień tego ostatniego odkrycia – w tym, że chociaż wykolejenie może być początkowo niewygodne, może katalizować ludzi do wycofywania się z relacji lub celów, które są niespełnione, prowadząc z czasem do poprawy samopoczucia. Badacze zastanawiali się również, czy mogą istnieć czynniki moderujące, które wpływają na to, czy wykolejenie prowadzi do wzrostu lub zmniejszenia depresji – takie jak to, czy ludzie znajdują sens w swoich odczuciach wykolejenia, lub jak bardzo w końcu zastanawiają się nad nimi. Takie pytania pozostają do zbadania w przyszłości, podobnie jak wiele innych nierozstrzygniętych kwestii, takich jak związek wykolejenia i depresji w innych grupach niebędących studentami i przez dłuższy czas.
Ten post pierwotnie pojawił się w BPS Research Digest. Przeczytaj oryginalną historię tutaj. Dr Christian Jarrett jest autorem PERSONOLOGII, wykorzystując naukę o zmianie osobowości do swoich korzyści.