Interakcje społeczne są pełne niejednoznacznych wskazówek. Czy ta osoba po drugiej stronie baru sprawdza mnie, czy wyobrażam sobie różne rzeczy? Czy uśmiech oznacza zapał do rozmowy, czy nerwowe odchylenie? Czy mówię za dużo?? Czy jestem nudną osobą??
Zbyt zajęcie się czytaniem sygnałów z mediów społecznościowych może być wyczerpujące, nawet w najlepszych warunkach. Ale nowe badanie podkreśla, że jest to szczególnie trudne dla osób z zaburzeniami lęku społecznego (SAD). Wchodzą w każde doświadczenie towarzyskie – od przyjęcia koktajlowego po rozmowę na chłodnicy wodnej – bardzo świadomie, że są subtelnie oceniani. I podczas gdy wiele sygnałów w sytuacjach społecznych jest niejednoznacznych, osoby z SAD mają tendencję do czytania tych sygnałów negatywnie – jako dowód na ich najgorsze scenariusze.
Większość badań nad SAD koncentruje się na niejednoznacznych słownych wskazówkach – czasach, gdy słowa mogą przekazywać spektrum znaczeń. Zgodnie z oczekiwaniami osoby z SAD często czytają tę dwuznaczność negatywnie, jako krytykę lub odrzucenie. Ale nowe badanie miało na celu sprawdzenie, czy dotyczy to również komunikacji niewerbalnej; w szczególności badacze chcieli zobaczyć, jak osoby z SAD odczytują wskazówki dotyczące twarzy.
Fitness dla mężczyzn Subskrybuj Fitness dla mężczyzn
Zastosowali intrygującą metodę, używając wideo, w którym mimika powoli zmieniała się z przyjemności (uśmiechu) w obrzydzenie. Uczestnicy zatrzymali wideo, gdy tylko zobaczyli zmianę. (Grupa kontrolna obejrzała wideo bez zmiany ekspresji.) Badacze wykorzystali również wideo, które zmieniło się z obrzydzenia w przyjemność. Przed obejrzeniem filmu uczestnicy zagrali w sfałszowaną grę mającą na celu wzbudzenie poczucia włączenia lub ostracyzmu – badacze chcieli sprawdzić, czy uczucie „pominięcia” przygotowało ich do odmiennego odczytania wskazówek twarzy.
Okazało się, że ludzie, którzy ocenili się jako lęk społeczny zrobił dostrzegaj uśmiech, który szybciej zmienia się w obrzydzenie. Ale nie chodziło tylko o to, że byli bardziej przygotowani do wykrycia jakichkolwiek zmian w wyrazach twarzy: kiedy proces przebiegał w odwrotnej kolejności, nie było szybciej, aby zobaczyć, jak obrzydzenie zmienia się w przyjemność. Innymi słowy, byli bardziej przygotowani, aby zobaczyć, jak dobre sygnały stają się złe, ale nie odwrotnie.
Chociaż odkrycia nie są ostateczne – nauka rzadko – są sugestiami dla osób niespokojnych społecznie, którymi może być nas wszystkich w tym czy innym czasie. To stosunkowo proste: nie przeskakuj do wniosków. Zamiast natychmiast odczytywać dwuznaczne wskazówki jako negatywne, cofnij się w myślach i poczekaj na więcej informacji. Może będziesz mile zaskoczony.