Telefon przyszedł o 5:00 rano i obudził nas obu. Moja żona odpowiedziała. To była nasza 25-letnia córka, Spring. Boli ją. Moja żona podała mi telefon.
„Co słychać, hon?”
„Nie mogę spać. Kiedy położyłem się do łóżka, zrobiło mi się niedobrze, a teraz to naprawdę boli”. Zapytałem gdzie.
„Moja prawa strona, nisko w dół. Nie pozwala mi zasnąć. Boję się.”
Jestem lekarzem, produktem systemu medycznego Harvarda z umiejętnościami, które zbierałem przez dziesięciolecia praktyki na całym świecie.
Przez mój trening uczono mnie Wykluczać – standardową praktykę diagnozowania, w której na podstawie historii pacjenta, badania fizykalnego i testów wykluczam każdą możliwość, dopóki nie pozostanie prawdopodobna diagnoza. Dlatego zadałem Springowi wszystkie kluczowe pytania.
Jose Luis Pelaez Inc
„Myślę, że masz zapalenie wyrostka robaczkowego” – powiedziałem.
„Zawsze tak mówisz”, odpowiedziała.
Czwarty najlepszy serwis AmazonManam.com.pl 27,00 $ 21,49 $ (20% zniżki) KUP TERAZ
Lekarze, czy im się to podoba, czy nie, są przeszkoleni i uwarunkowani, aby dystansować się od swoich pacjentów, myśląc (fałszywie), że muszą być obiektywni. Ale bądź „daleki” od mojej córki? Niemożliwy.
Każdy objaw, taki jak kaszel, wysypka, biegunka lub ból głowy, stałby się przerażającą diagnozą najgorszego przypadku. To prawda, że najczęstszymi objawami gorączki denga są wysoka gorączka, ból i nudności, z których żaden nie miał wiosny, ale co z tą wysypką, doktorze?
Kristal O'Neal
Kiedy Wiosna miała pięć lat, jej twarz była napuchnięta jak pomidor i miała trudności z oddychaniem. Mój umysł przebiegł przez wszystkich zwykłych podejrzanych i wylądował na niejasnej chorobie tularemii.
Nigdy nie widziałem przypadku tularemii, a ponieważ jego objawy (ból, problemy z oddychaniem, obrzęk migdałków) można znaleźć w wielu chorobach, czułem się bardzo dumny z siebie z powodu tej trudnej diagnozy.
Jest to zwykle spowodowane narażeniem na zakażone zwierzęta, w tym gryzonie, kozy i króliki. Mieliśmy królika! Pospieszyliśmy do dermatologa. Spojrzał tylko.
„Trujący bluszcz” – powiedział. Wierzę, że „… idiota” był dorozumiany.
FatCamera
Po tym telefonie o godzinie 5:00 pojechaliśmy z żoną na spotkanie z Springem na pogotowie. Nasza córka była popielata, przestraszona, zgarbiona i przyciskając dłoń do brzucha.
Pielęgniarki poprowadziły nas na oddział ratunkowy i wsadziły za zasłonę. Wiosna stawała się coraz gorsza. Została zarumieniona, a następnie zmrożona. Powiedziałem naszej pielęgniarce, że jestem lekarzem i naprawdę myślałem, że to zapalenie wyrostka robaczkowego i musieliśmy się spieszyć. Ani lekarz ani zapalenie wyrostka robaczkowego ani pośpiech wydawało się zarejestrować.
Wyobraziłem sobie eksplodujący wyrostek robaczkowy. Zmieniłem z Informed Worry na Parentoch Hypochondria, syndrom, w którym zalany najbardziej elementarną miłością na świecie, wyobrażamy sobie najgorsze.
Wyjrzałem z kurtyny. Nic.
Wydawało się, że nie ma w pobliżu lekarzy i gdzie byli wszyscy pacjenci? Potem przypomniałem sobie – i moja panika wzrosła. Była to nie tylko niedziela; to był Jom Kippur. Najwyraźniej mieli za mało personelu.
W końcu przybył chirurg, przemówił do nas spokojnie i cierpliwie, zrobił dokładny egzamin i uzyskał wyniki. Oświadczył, że Spring ma ostre zapalenie wyrostka robaczkowego i że natychmiast zacznie działać. Tym razem miałem rację.
Stella
Wiosna, odważna twarz, pomachała nam na pożegnanie, gdy zjechali wózkiem korytarzem. Ryzyko chirurgiczne i wszystkie prawdziwe błędy, których byłem świadkiem, zalały mój powód. Łzy napłynęły mi do oczu. Okazało się, że jej wyrostek rzeczywiście był bliski zerwania.
Ja, jak większość rodziców, obawiałem się najgorszego – co się dzieje, pamiętajcie. Jako lekarz, ale przede wszystkim jako ojciec, pragnę „naprawić” wiosnę, aby zapewnić jej jak najlepsze i bezbolesne życie.
Nigdy tak naprawdę nie wyrosłem z tych wczesnych etapów rodzicielstwa, kiedy moje dziecko było bezradne i byłem potrzebny, i czułem się dobrze, ale doprowadzało mnie to do szału.
Ale teraz zdaję sobie sprawę, że Wiosna nie zadzwoniła do mnie wcześnie rano na diagnozę. Zadzwoniła do mnie po wsparcie. Jest w niej coś wyjątkowego, wiedząc, że może do nas zadzwonić wcześnie rano – w wieku 25 lat – i poprosić o pomoc.
Tego dnia nie mogłem jej naprawić, ale mogłem być z nią, gdy była naprawiana. Fakt, że mam prawidłową diagnozę, nie miał znaczenia. Faktem było, że byliśmy tam, aby otrzymać diagnozę, niezależnie od tego, co to było.
Subskrybuj teraz Fitness dla mężczyzn, aby uzyskać więcej porad na temat zdrowia, rodzicielstwa, związków i wielu innych kwestii.