Portret, który malują badacze seksu i terapeuci, gdy rozmawiają o życiu seksualnym par długoterminowych, jest często ponury. Wielu mówi o spadku pożądania seksualnego, który zaczyna się już po kilku latach. Na przykład terapeuta Esther Perel pisze w swojej słynnej książce Krycie w niewoli że „historia seksu u oddanych współczesnych par często mówi o malejącym pragnieniu i zawiera długą listę alibi seksualnych, które twierdzą, że wyjaśniają nieuchronną śmierć eros”.
aby dowiedzieć się więcej o radzie ekspertów ds. fitnessu dla mężczyzn. Fitness dla mężczyzn.
Podobnie, jedna z najpopularniejszych psychologicznych teorii miłości, Trójkątna teoria Roberta Sternberga, opisuje pasję seksualną jako składnik miłości, który szybko osiąga szczyt, a następnie zanika. Na kursach uniwersyteckich, które uczę o ludzkiej seksualności na Harvardzie, Purdue i innych uniwersytetach, dzień, w którym omawiam teorię Sternberga, jest zwykle jednym z najbardziej przygnębiających w całym semestrze, ponieważ skutecznie potwierdza jeden z najgorszych lęków studentów przed długoterminową miłością : koncepcja wiecznej pasji wydaje się mitem. Ale wielu z was prawdopodobnie zna pary, które przetrwały 20, 30, 40, a nawet ponad 50 lat i wydają się szczęśliwe.
Zatem utrata pożądania seksualnego nie jest nieunikniona. W rzeczywistości nowe badania potwierdzają to pojęcie i ujawniają, że pewne typy ludzi mogą być bardziej narażone na spadek pożądania niż inne.
W zestawie badań opublikowanych w European Journal of Social Psychology, badacze starali się zrozumieć role, jakie odgrywają zarówno styl przywiązania, jak i płeć, jeśli chodzi o utrzymanie pożądania seksualnego w czasie w związku.
Styl przywiązania odnosi się do sposobu, w jaki myśli się i do których się zbliża, i że wynika częściowo z wczesnych interakcji jako dzieci z naszymi głównymi opiekunami.
Ludzie, którzy są bezpiecznie przywiązani, wydają się najszczęśliwsi w swoich związkach – są najbardziej ufni ze swoich partnerów i są najbardziej pewni miłości swoich partnerów. Ci, którzy są niespokojnie przywiązani, zwykle martwią się, że ich partner ich opuści i często szukają oznak otuchy. Ludzie, którzy unikają przywiązania, nie czują się komfortowo z intymnością i starają się nie zbliżać zbyt blisko.
Naukowcy przeprowadzili dwa podobne badania, przy czym główna różnica polegała na tym, że pierwsza koncentrowała się na 62 parach randkowych, a druga na 175 nowożeńcach w relacjach długoterminowych. Obserwowali się z parami randkowymi trzy razy w ciągu 8 miesięcy, podczas gdy czterokrotnie zameldowali się u nowożeńców w ciągu 18 miesięcy.
Oprócz mierzenia uczuć lękowych i unikania przywiązania, badacze mierzyli uczucia pożądania seksualnego podczas każdej fali gromadzenia danych.
Mężczyźni zgłaszali wyższy poziom pożądania seksualnego niż kobiety w każdym okresie. Mówiąc wprost, nie oznacza to, że kobiety koniecznie zgłaszały się Niska pożądanie seksualne, tyle że zgłaszali mniejsze pragnienie seksu w stosunku do mężczyzn średnio (pamiętaj, że zawsze istnieje duża indywidualna zmienność).
Ponadto, zgodnie z tym, co badacze seksu i terapeuci często mówią o długotrwałych związkach, średnio pożądanie seksualne z czasem maleło i kobiety zarówno w randkach, jak i związkach małżeńskich. Kiedy jednak przyjrzeli się bliżej danym danym, ten spadek pożądania nie wystąpił u wszystkich.
W przypadku mężczyzn spadek pożądania był specyficzny dla tych, którzy mieli lęk przed przywiązaniem – innymi słowy, faceci, którzy nie czuli się pewnie w swoich związkach i potrzebowali dużo otuchy, z czasem chcieli mniej seksu. W przypadku mężczyzn o niskim poziomie lęku przed przywiązaniem nie nastąpiła znacząca zmiana poziomu pożądania seksualnego.
Sugeruje to, że gdy mężczyźni są zajęci związkami lub nie są pewni uczuć partnera, ma to negatywny wpływ na ich życie seksualne, co powoduje, że stają się mniej zainteresowani aktywnością seksualną.
Co ciekawe, ten efekt lęku przed przywiązaniem był specyficzny dla mężczyzn – pożądanie kobiet zmniejszało się z czasem, bez względu na to, jak bardzo się niepokoiły. Warto jednak zauważyć, że kobiety miały wyższy poziom lęku przed przywiązaniem niż mężczyźni. To może częściowo wyjaśniać, dlaczego naukowcy odkryli, że reakcje bardzo niespokojnych mężczyzn wyglądały podobnie do ogólnego wzorca dla kobiet; pożądanie spadło jednak w jeszcze większym stopniu w przypadku niespokojnych mężczyzn niż kobiet.
Okazało się również, że mężczyźni, których unikano przywiązania (tj. Mężczyźni, którzy czuli się niekomfortowo z intymnością), mieli na początku badania niższy poziom pożądania seksu. To samo dotyczyło kobiet, ale tylko kobiet w związkach randkowych. Naukowcy uważają, że niższe pożądanie seksualne osób unikających jest celową strategią mającą na celu ograniczenie lub zminimalizowanie bliskości w ich związku.
Te wyniki mówią nam kilka ważnych rzeczy.
Po pierwsze, spadek pożądania seksualnego niekoniecznie jest nieunikniony w długotrwałym związku, ponieważ mężczyźni, którzy są bezpiecznie przywiązani, niekoniecznie muszą go doświadczać. Wyniki te sugerują również, że na pożądanie seksualne może mieć wpływ styl przywiązania bardziej w przypadku mężczyzn niż kobiet. Rozbity umysł? Czytaj dalej.
Naukowcy spekulują na podstawie wcześniejszych badań, że może to być spowodowane tym, że niespokojni mężczyźni wydają się bardziej wrażliwi na odrzucenie seksualne i bardziej martwią się zaspokajaniem potrzeb seksualnych partnera. Sugerują, że czynniki te „mogą sprawić, że niespokojni mężczyźni z czasem poczują się wyczerpani emocjonalnie podczas kontaktów seksualnych z partnerem”. Innymi słowy, w porównaniu z mężczyznami, którzy są mocno przywiązani, niespokojni mężczyźni postrzegają seks jako czynność obarczoną ryzykiem i ogólnie mniej satysfakcjonującą.
„Być może niespokojni mężczyźni nieświadomie chronią się przed poczuciem odrzucenia w kontaktach seksualnych, stopniowo obniżając swoje oczekiwania seksualne w miarę upływu czasu”, spekulują naukowcy.
Wyniki te mówią nam również, że trajektoria pożądania seksualnego w związku niekoniecznie jest taka sama w zależności od płci. Według naukowców „reakcje seksualne kobiet są bardziej dostosowane do kontekstu relacyjnego”, podczas gdy mężczyźni są „bardziej indywidualistyczni i nastawieni na przyjemność”. Dalej sugerują, że lęk może sprawić, że mężczyźni będą myśleć o seksie w mniej indywidualistyczny sposób – innymi słowy, ci mężczyźni mniej myślą o własnej przyjemności, a więcej o przyjemnościach swojego partnera, a także o jakości swojego ogólnego związku.
Jako badacz płci nie mogę przestać myśleć, że musi istnieć tutaj szczęśliwy środek, który jest optymalny nie tylko do utrzymywania pożądania seksualnego, ale także do utrzymywania zdrowych relacji w tym samym czasie. Jeśli skupiasz się wyłącznie na własnej przyjemności, może to być dla ciebie świetne, ale nie tyle dla twojego partnera. Jednocześnie, jeśli koncentrujesz się całkowicie na swoim partnerze, może to sprawić, że będziesz doskonałym kochankiem, ale twoje własne potrzeby seksualne mogą zostać zaspokojone.
Być może wszyscy – bez względu na płeć i styl przywiązania – bylibyśmy lepiej obsłużeni, gdybyśmy starali się być gdzieś pośrodku: zainwestuj w przyjemność partnera, ale nie rób tego z wykluczeniem zaspokojenia własnych potrzeb seksualnych.
Doktor Justin Lehmiller jest pracownikiem naukowym w The Kinsey Institute i autorem bloga Sex and Psychology. Jego najnowsza książka to Tell Me What You Want: The Science of Sexual Desire and How It It Help It Improvement Your Sex Life. Śledź go na Twitterze @JustinLehmiller